2015/08/26

Hoi Kaapstad, daar ben ik dan


Zaterdag was echt een leuke dag. Iedereen kwam langs mijn afscheidsborrel en de tuin zat vol met lieve mensen. Er waren mooie ontroerende  speeches van papa en mama, zuid afrikaanse wijn, lieve kaartjes en mensen hadden zelfs cadeautjes mee genomen. Normaal vieren mama en ik altijd samen onze verjaardag en dan is het ook een huis vol maar al deze mensen kwamen echt voor mij. Grappig he? Nooit eerder had ik beseft dat ik zo veel lieverds om me heen heb en het dubbele is natuurlijk, dat ik na dat besef er afscheid van moest nemen. 

De hele tijd had nog niet zo’n idee dat ik echt zou gaan. Normaal gesproken kan ik me helemaal verheugen op leuke dingetjes en vakanties, maar die voorpret had ik helemaal niet zo gek! Misschien is het te vergelijken met je trouwdag (Of tenminste dat denk ik dan). Je bent maanden je servetten, jurk, ringen, locaties en tafelschikking aan het uitzoeken en ineens is de dag aangebroken en dan realiseer je het niet. En dan sta je bij het altaar en dan komt het er allemaal uit. Precies dat had ik bij het afscheid nemen op schiphol. Ik dacht steeds ik moet me groot houden want dan kunnen ze ook met een gerust hard weg, maar bij de douane barste ik in snikken uit, die man achter de band keek me zo gek aan! Toen heb ik maar helemaal in een roesje zonnebrillen gepast en toen was het tijd om naar de gate te gaan. Wat zo leuk is, is dat Marcella van mijn studie op dezelfde vlucht zat en we zaten ook nog eens achter elkaar. Dus gelukkig hadden we even een soort van steun aan elkaar want ook zij vond het afscheid nemen moeilijk. 

De vlucht ging allemaal goed ik heb wel vier (!) films gekeken. En toen we aankwamen werden we via een 4exchange bordje naar een bepaalde hoek gestuurd waar ook allemaal Nederlandse studenten
stonden die ook allemaal bij Best Western slapen. Ik dacht goh wat toevallig maar er schijnen dus wel echt 80 Nederlandse studenten te komen  in September. Marcella ging in het ene busje en ik in het andere, maar gelijk was het al gezellig vond ik. Toen kwamen we bij het hotel en na het inchecken liep de man mee naar het appartement wat de aankomende 5 maanden mijn thuis is. Maar dat viel stiekem echt tegen want het was niet zo mooi als op de plaatjes en alles is een beetje oud waardoor het allemaal niet schoon lijkt. Maar het is wel schoon. Nu ik hier eenmaal twee nachtjes heb geslapen voelt het al helemaal als thuis, ook door mijn spulletjes die ik heb mee genomen en ik heb een eigen balkon met uitzicht op een berg, hoge gebouwen en ver weg ook de haven. Tussendoor staan allemaal kleine oude gebouwen die ik herken uit mijn Capitool reisgids (Ook al zo’n lief cadeau) en in de keuken kijken we op de tafelberg. Maar ik dwaal af. Want toen ik hier dus aankwam kwam er ineens een meisje uit haar kamer die er alsmaar in haar eentje zat. Super gezellige meid (gister hebben we nog samen karaoke gezongen in de bar, oei) . Voordat ik al mn spulletjes had uitgestald, want zo autistisch ben ik dan ook weer had ik pas rust maar ik was toen al 24 uur wakker dus jullie voorstellen dat ik als een blok heb geslapen. Toen ik wakker werd was ik al veel blijer met mijn kamer hoor, het was denk ik ook een beetje de vermoeidheid. En ineens miste ik mn familietje weer een beetje. Zo gek. Want ik woon nu twee jaar in Breda, nooit last van heimwee gehad zoals Guus Meewis al zo mooi zong ooit en ook heb ik nooit heimwee gehad op vakanties en ik red me altijd wel maar ik denk dat het dus kwam omdat ik me realiseerde dat ik hier zo lang blijf.

Maargoed, dat ging snel over want Marcella en ik gingen naar Waterfront om wat handige dingen te regelen. Hup opstaan , gordijntjes open. En ik zag allemaal Afrikanen met mutsen en sjaals. Het is hier winter dus ik dacht het zal wel heel koud zijn! Dus ik ook mijn sjaal om maar toen ik buiten kwam was dat veel te heet. Dus ik ben benieuwd als de mensen hier dit koud vinden hoe de zomer gaat worden haha. 

Ik ben een veel te langdradig bericht aan het schrijven dus ik zal het even kort houden. Marcella en ik zijn even lekker een cappuccino gaan drinken en toen.. drie keer raden.. gaan winkelen. Kan ook alleen mij gebeuren, ben je in Afrika ga je als eerst naar de Zara haha. We hebben onze telefoon laten fixen, een mandje gekocht voor mijn onderbroekjes en de vuile was en naar de supermarkt geweest voor shampoo enzo. Met Uber, wat is dat een goede goede dienst, naar huis. En toen was ik daar net een seconde en toen stonden er twee meiden voor mn deur die ook mee gingen eten en toen kwamen er weer allemaal mensen bij dus ik had nog niet eens tijd om me even op te frissen zo gezellig allemaal. 

We zijn met zijn achten naar een super leuk cafe gegaan op long street helemaal mn smaak met leuke lounge muziek. Het was een beetje roaring 20-achtig. Heel de dag leefde ik op een broodje en bij het eten een salade dus door de glaasjes wijn werd het wel heel gezellig. We zijn naar een bar gegaan in Camps Bay waar ik ook allemaal leuke mensen heb ontmoet. Laten we zeggen dat het een hele vrolijke avond was haha. En nu zit ik super idyllisch op mijn balkonnetje in mijn nieuwe kimono badjas dit te typen, ik voel me net Carrie van Sex and the city. Ik geloof dat we zo een tour gaan doen door de stad. 


Wow wat een lang verhaal, ik hoop dat jullie het niet te langdradig vonden. De volgende keer plaats ik er foto’s bij maar door alle indrukken ben ik die totaal vergeten om te maken!
Take care daar in Nederland en zoals je leest gaat het mij dus bijzonder goed!


Liefs xx Roos